Soms mis je niet alleen de persoon.

Je mist zijn of haar stem.
Een blik.
Een vertrouwd gebaar.
Even kunnen vragen: Hoe is het met je?

En soms blijft er na een overlijden nog zoveel onuitgesproken.

Heb je geweten hoeveel ik van je hield?
Heb ik het goed gedaan?
Ben je nog bij mij?
Heb je gezien wat er daarna in mijn leven is gebeurd?
Is er nog iets wat je mij wilt vertellen?

Misschien verlang je helemaal niet naar grote boodschappen.

Misschien zou je gewoon nog één keer iets willen horen waardoor je denkt:

Ja… dit is zó typisch jij.

Juist die kleine, persoonlijke details kunnen tijdens contact met een dierbare in de spirituele wereld zoveel betekenen. Een herinnering, een karaktertrek, iets wat jullie samen hebben meegemaakt of een boodschap die alleen jij werkelijk kunt plaatsen.

Het neemt het gemis niet weg.

Maar het kan wel troost geven.

Omdat de liefde die er tussen twee mensen was niet ineens verdwijnt op het moment dat iemand overlijdt.

Soms verandert alleen de manier waarop we die verbinding ervaren.

Daarom wil ik je vandaag één vraag stellen:

Als jij nog één vraag zou mogen stellen aan een dierbare die is overleden… welke vraag zou dat dan zijn?